Σύσκεψη φορέων και συλλογικοτήτων της Βοιωτίας, πραγματοποιήθηκε το πρωί της Κυριακής (8/2) στην Αλίαρτο, με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων και την αναζήτηση τρόπων συλλογικής και συντονισμένης αντίδρασης στη συνεχιζόμενη έξαρση των, παντός είδους, ενεργειακών δραστηριοτήτων, που μαστίζουν το νομό, επί σειρά ετών.
Πήραν μέρος φορείς και συλλογικότητες, που δίνουν αυτήν τη μάχη εδώ και πολλά χρόνια, αλλά και μια σειρά νέων συλλογικοτήτων και επιτροπών αγώνα οι οποίες αναδύθηκαν στην πορεία, ως αποτέλεσμα της έντονης κινητικότητας σε πολλά χωριά και περιοχές του νομού.
Τόσο στην εισαγωγική παρέμβαση των επιτροπών, που είχαν την πρωτοβουλία της πρόσκλησης στη σύσκεψη, όσο και στις πολυάριθμες ομιλίες που ακολούθησαν, αποκαλύφθηκε η μακρόχρονη και εξελικτική 25ετής πορεία μετάβασης, από τις πρώτες «μικρές» ανεμογεννήτριες στον Ελικώνα και τον Κιθαιρώνα, ως το σημερινό δυστοπικό περιβάλλον, με τη Βοιωτία να έχει το 17% της ισχύος των πανελλαδικά εγκατεστημένων ανεμογεννητριών και η Στερεά, αντίστοιχα, το 43%. Από τα μικρά διάσπαρτα φωτοβολταϊκά, ως τις θηριώδεις καταλήψεις γεωργικής γης υψηλής παραγωγικότητας, δασικών εκτάσεων και θαλάσσιων εκτάσεων στον Κορινθιακό και στον Ευβοϊκό Κόλπο.
Από τους πρώτους υποσταθμούς και τα καλώδια, μέχρι το πολυπλόκαμο δίκτυο γραμμών μεταφοράς, των νέων υποσταθμών και το νέο «φρούτο» των εγκαταστάσεων αποθήκευσης με μπαταρίες και αντλησιοταμίευση, ακόμη και σε υψόμετρα πάνω από τα 700 μέτρα. Από τις πρώτες αιτήσεις αδειοδότησης μονάδων φυσικού αερίου, μέχρι τη μετατροπή της Βοιωτίας και της Εύβοιας στο νέο ενεργειακό κέντρο της χώρας, αφού οι υφιστάμενες μονάδες φυσικού αερίου (έξι στη Βοιωτία και μία στην Εύβοια) παράγουν, αντίστοιχα το 38,42% και το 8,32% της πανελλαδικά παραγόμενης ενέργειας από μονάδες αυτού του είδους.
Πολλές ομιλίες στάθηκαν στα αίτια της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί. Κανείς δεν τρέφει την αυταπάτη ότι η θηριώδης υπερσυγκέντρωση των ενεργειακών δραστηριοτήτων στη Βοιωτία και τη Στερεά είναι προϊόν μιας αστοχίας των πολιτικών που εφαρμόστηκαν και συνεχίζουν να εφαρμόζονται.
Αντιθέτως, είναι «γνήσιο τέκνο» τους, όσο και αν επιχειρήθηκε να εξωραϊστούν με τη χρήση όρων όπως η «πράσινη ανάπτυξη» και η «πράσινη μετάβαση».
Επισημάνθηκε ότι όλες οι υποσχέσεις και τα επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκαν έχουν καταρρεύσει και στη θέση τους αναδύθηκε η ωμή αλήθεια, ότι δηλαδή ο όποιος ενεργειακός σχεδιασμός έχει υποταχθεί στις επιχειρηματικές επιδιώξεις και ότι τα οικονομικά κίνητρα έχουν υπερισχύσει κατά κράτος έναντι των όποιων φιλοπεριβαλλοντικών επιχειρημάτων.
Άλλες ομιλίες τεκμηρίωσαν το γεγονός ότι η «μονοκαλλιέργεια» των εκτεταμένων ενεργειακών δραστηριοτήτων έχει καταπνίξει οποιαδήποτε άλλη οικονομική – παραγωγική δραστηριότητα, ιδιαίτερα στους τομείς της πρωτογενούς παραγωγής και άλλων ήπιων δραστηριοτήτων, κάτι που έγινε ολοφάνερο και μέσα από τις πρόσφατες κινητοποιήσεις αγροτών, κτηνοτρόφων, αλιέων και μελισσοκόμων της περιοχής μας. Η αίσθηση που υπάρχει στις τοπικές κοινωνίες είναι ότι, εξαιτίας των ενεργειακών δραστηριοτήτων, συντελείται μια ριζική μετάλλαξη της φυσιογνωμίας της περιοχής μας, με επιπτώσεις που δεν περιορίζονται στις στενά περιβαλλοντικές.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι μετέχοντες στη σύσκεψη επιβεβαίωσαν την ανάγκη να δυναμώσει η δράση τους, όχι μόνο αθροίζοντας δυνάμεις, αλλά και αναβαθμίζοντας τους στόχους τους.
Αυτό εκφράστηκε με τη συμφωνία στη διεκδίκηση του αιτήματος – αιχμής, για απαγόρευση της αδειοδότησης και κατασκευής νέων έργων ΑΠΕ σε Βοιωτία και Στερεά με νομοθετική ρύθμιση, όπως και της κατασκευής νέων μονάδων φυσικού αερίου. Όχι με τη λογική της διακριτικής μεταχείρισης της περιοχής μας, αλλά πάντα στο πλαίσιο της αντίθεσής μας στη γενικότερη ενεργειακή πολιτική και της αλληλεγγύης με τα αντίστοιχα κινήματα σε όλη τη χώρα.
Στη σύσκεψη αποφασίστηκε να διεκδικηθεί η ενεργή παρουσία, στην παράλληλη πρωτοβουλία των δήμων της Βοιωτίας, που αποσκοπεί στη συζήτηση του θέματος στο περιφερειακό συμβούλιο, παρά τις πολλές και σοβαρές επιφυλάξεις για τη, μέχρι τώρα, στάση, τόσο της πρωτοβάθμιας, όσο και της δευτεροβάθμιας αυτοδιοίκησης.
Καλούνται όλοι οι φορείς (συνδικαλιστικοί, επαγγελματικοί, επιστημονικοί, πολιτιστικοί, αθλητικοί κ.λπ.) και
άλλες συλλογικότητες της Βοιωτίας να συνυπογράψουν το ψήφισμα, που εκδόθηκε μετά τη σύσκεψη, δίνοντας ακόμη μεγαλύτερη ισχύ στον αγώνα.
Η σύσκεψη, όμως, δεν περιορίστηκε στους προβληματισμούς και στις διακηρύξεις, αφού το καταστάλαγμά της ήταν και μια σειρά ενεργειών συγκρότησης και δράσης, οι οποίες σε πρώτη φάση είναι οι εξής:
– Η οργάνωση, σταθεροποίηση και διεύρυνση του συντονισμού μεταξύ των συλλογικοτήτων του νομού.
– Η ανάληψη ενημερωτικής δράσης, η ενθάρρυνση και η βοήθεια στη συγκρότηση επιτροπών αγώνα, ιδιαίτερα στα χωριά και τις περιοχές, στις οποίες δεν υπάρχει κάποιο συλλογικό υποκείμενο.
– Η πραγματοποίηση παμ-βοιωτικής κινητοποίησης, με αιχμή την αποτροπή της κατασκευής αιολικής εγκατάστασης στην Αρβανίτσα, την πρώτη βδομάδα του Μάρτη.
– Η κατάθεση πρότασης στις άλλες συλλογικότητες της Στερεάς, για την πραγματοποίησης μιας ευρείας σύσκεψης συντονισμού σε μόνιμη βάση, αλλά και για την οργάνωση μιας κοινής παρέμβασης στο ενδεχόμενο πραγματοποίησης συνεδρίασης του περιφερειακού συμβουλίου Στερεάς, με θέμα την απαγόρευση νέων έργων.
Στη σύσκεψη παραβρέθηκαν, μέλη συλλογικοτήτων από γειτονικές περιοχές, καθώς επίσης ο δήμαρχος Αλιάρτου – Θεσπιέων Γ. Αραπίτσας, ο περιφερειακός σύμβουλος Γ. Αγγελόπουλος, πολλά μέλη δημοτικών συμβουλίων, καθώς και πρόεδροι και μέλη τοπικών συμβουλίων.
Στον όλο προβληματισμό συνεισέφεραν με τις ειδικές γνώσεις τους ο επίκουρος καθηγητής Χωρικού Σχεδιασμού και Κλιματικής Αλλαγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ. Απόστολος Λαγαρίας και ο νομικός κ. Αντώνης Σηφάκης.
